Detaylar:
Güzel bir sonbahar gününde oyunlarımızı alarak hevesle hastanemize doğru yola çıktık. Orada hangi miniğimizle vakit geçireceğimizi bilmeden heyecanla Nefroloji servisine girdik. Bizi güler yüzüyle miniğimiz Ahmet karşıladı. Ahmet, 5 yaşında ve hastanemizde Henoch Schönlein Purpurası (Küçük kan damarlarının iltihabi bir hastalığı) tanısıyla tedavi görmekte. Ahmet'i ilk gördüğümüz anda bile ne kadar yumurcak olduğunu fark etmiştik. Enerjisi ve tatlı bakışlarıyla da bunu destekliyordu. Onunla oynamak için yanımıza Jenga ve bilmece kartları almıştık. Ahmet'in bu oyunlara karşı büyük bir ilgisi olduğunu görünce sevindik. Odasına ilk girdiğimizde odaklanmış bir şekilde köpekbalığı ve gemi çizimlerini tamamlamaya çalışıyordu. O yüzden önce birlikte onları tamamlamaya sonra da oyunlarımıza geçmeye karar verdik. Miniğimiz sabırsızlandığı için çizimleri birlikte hızlı hızlı tamamladık. Çizim bitince de kartlarımızı alıp bilmece yarışması yapmaya karar verdik. Miniğimiz bilmece konusunda epey yetenekliydi. Bizim tahmin etmekte zorlandığımız bilmecelere, onun geniş hayal gücüyle kolaylıkla cevaplar türetmesi bizim için sürpriz oldu. Miniğimizin annesi şaşkınlığımızı fark edince Ahmet'in televizyonda çıkan bilmece yarışmalarını ilgiyle izlediğini, onlarda da tahminlerde bulunduğunu ve bu sayede bu kadar hazırcevap olduğunu söyledi. Miniğimizin düşünce dünyası bizi ona daha da hayran bıraktı. Bilmece kartları bitince sıra Jenga oynamaya geldi. Kuleyi dizip oynamaya başladık. Ahmet, bu oyunda da gayet iyi ve odaklıydı. Hatta kendini oyuna fazla kaptıran Ahmet, arada bir bizim çekmemiz gereken taşları da çekiyordu. Sonra bu durumu fark edince de hemen düzeltiyordu. Bu oyun bitince de Jenga tahtalarıyla çeşitli yapılar yapmaya başladık: otopark, ev, araba ve daha bir sürü yapı. Yapılarımızı tamamladıktan sonra ziyaretimizin sonlarına geldiğimizi fark ettik ve miniğimize dileğini sorduk. Ahmet'in tak-çıkar arabalara ve bir şeyleri yapıp bozmaya duyduğu ilgi oldukça fazlaydı. O yüzden o da bize "Arabalı Lego Oyuncak" istediğini söyledi. Siz de miniğimizin dileğini gerçekleştirerek onun mutluluğuna ortak olmak ister misiniz?
Güzel bir aralık gününde miniğimizin hediyesinin fakültemize ulaştığı haberini aldık. Aldığımız haber hepimizi çok mutlu etti ve hemen miniğimizin ailesiyle iletişime geçtik. Hediyesini verebileceğimiz zamanı kararlaştırdık. Dileğini vereceğimiz gün gelince heyecanla Adnan Menderes Hastanesi'ne gittik ve Ahmet ile karşılaştık. Dileğini ona teslim edince miniğimizin sevinci gözlerinden okunuyordu. Ahmet'imizle birkaç hatıra fotoğrafı çekildikten sonra da miniğimizle vedalaşıp sevinçle oradan ayrıldık. Ahmet’e ve bizlere bu sevinci yaşatan kıymetli gönüllümüze çok teşekkür ederiz.
Bu miniğimizin dileği bir başka gönüllümüz tarafından karşılanmıştır.
Diğer Çocuklarımız:
